چهار اپراتوری که دمدمای عید پارسال مجوز وایمکس گرفته بودند به جز یکی از آن‌ها، بقیه که وایمکس موبایل را به عنوان عیدی پارسال نیز خواسته بودند هنوز نتوانسته‌اند ثابت آن را هم عیدی بدهند. پس ناراحت نباشید از وایمکس هم خبری نیست. فقط یک اپراتور بذرهای آن را کاشته که تازگی‌ها هم با این باران‌هایی که این چند وقت اخیر حسابی بارید، تازه شکوفه زده است.
خطوط PCM و کافوهای نوری
سیر هفت‌سین امسال راوی نماد واقعی اینترنت ایران است که جدا به درمان و طبیب نیاز دارد. می‌دانم سخت است. خوب درکتان می‌کنم این یکی دیگر مثل بوی بد خود سیر غیرقابل تحمل است. بزرگان طایفه مخابرات که می‌گویند تنها ۵ درصد از خطوط مشترکان تلفن ثابت PCM یا روی کافوی نوری است اما ما هم که دور و وری‌های خودمان را می‌شماریم تعدادشان خیلی بیشتر از این حرفاست ضمن این‌که علیرغم این‌که قول دادند هر سال ۲۰ درصد از آن‌ها را جمع‌آوری کنند اما رشد قارچ‌گونه دارند و ما که هرچه خط جدید دیدیم PCM بود و روی آن امکان ارایه اینترنت پرسرعت نبود.
حالا فهمیدید حتی اگر هر روز قیف و قیر و نگهبان هم که باشند باز یک چیزی کم است؟ بیابید دکتر را.
تن آشنای فیبرنوری با بیل
ما هم که نفهمیدیم چطوری این قطعی‌های اینترنت تنها سر راه کاربران ایرانی سبز می‌شوند و دیگر کاربران دنیا این رنج‌ها را به دیده منت نمی‌پذیرند اما هرچه که باشد ریشه در کابل‌های فیبر نوری دارد که دیگر تنشان در مسیر جنوب ایران به لنگر کشتی‌ها و بیل مکانیکی و شاید دندان کوسه‌ها آشنا شده و بیشتر از هر از چندگاهی در سال دچار خسران می‌شود.
اولین موضوعی که در زمان قطعی اینترنت در ذهن کاربران متبادر می‌شود، قاعدتا نباید قطعی لینک شرکت ارتباطات زیرساخت و یا قطع کابل فیبر نوری باشد اما از آنجایی‌که این مساله به وفور در ایران رخ می‌دهد، دیگر همه کاربران اینترنت کشور با این موضوع آشنا شده‌اند، پس به گیرنده‌های خود دست نزن؛ اینترنت از هر طریق و روشی امروز قطع است.
دوستی می‌گوید برای این‌که اینترنت کشور درست شود باید همه بنیانش را خراب کرد و از اول ساخت. به همین مناسبت برای تمامی ‌کابل‌های فیبر نوری کشور عید امسال سبزه‌ای سبز می‌کنیم تا باشد که نماد نوزایی آن را مهمان خانه‌مان کنیم.
مخابرات سرویس نمی‌دهد
وقتی به پدر خبر دادم که شاید امسال عید میزبان مهمان ویژه‌ای به نام ADSL در خانه‌مان باشیم آن هم از نوع مخابراتی با کمال تعجب نگاهم کرد و گفت: وقتی شرکت‌های خصوصی هستند برای چی مخابرات سرویس می‌دهد و برایش توضیح دادم که شاید حداقل هفته‌ای یکبار این موضوع را فریاد زده‌ایم اما….
به هر حال زمانی خیلی نزدیک گمانمان بر این بود حالا که شرکت‌های PAP مراکزی که قرار است در آن‌ها سرویس دهند را گزینشی انتخاب کرده‌اند و خیلی از مراکز هنوز رنگ تجهیزات ADSL آن‌ها را ندیده‌اند، منتظر اینترنت پرسرعت شرکت مخابرات ایران بمانیم. این شرکت یک سالی از دریافت مصوبه هیات وزیرانش مبنی بر عرضه ۳میلیون اینترنت پرسرعت می‌گذرد اما استان تهران با همه دبدبه و کبکه‌اش تنها توانسته ۱۰۰ هزار پورت اینترنت پرسرعت نصب و راه‌اندازی کند و تنها ۱۴ هزار پورت آن را واگذار کند و علیرغم این‌که به تازگی به جرگه خصوصی‌ها وارد شده و از روز ازل هم به واگذاری کابل مسی به آن همواره مورد باد انتقاد قرار گرفته شده، هنوز نتوانسته از انحصاراتی که دارد به خوبی بهره‌برداری کند و کاربران باید منتظر طلوع خورشید آن باشند.
لینک‌ها قطع است
سرکه باشید؛ نماد شکیبایی و عمر آیا چاره دیگری هم هست منتظر بمانید تا روزی این شرکت ارتباطات زیرساخت و این اپراتورها که مسوولیت تامین پهنای باند من و تو را بر عهده دارند از محاسبات کیلویی به ازای هر کاربر برای تامین پهنای باند دست بردارند و به روزی ۲ تا ۳ مگابایت پهنای باند به ازای هر کاربر در کشور فکر کند. شاید اگر اینچنین فکر کنند حداقل لینک‌هایشان به هر دلیلی مانند کابل برگردان و برنگردان قطع نشود، البته گزینه دیگری هم وجود دارد. صلاح نیست.
گرچه این آرزو عمر نوح می‌خواهد و صبر ایوب اما یادتان باشد که ماهواره امید هم با امید به فضا رفت، باشد که ما هم با امید به این اینترنت ذغالی متصل شویم.