خوراک وب یا به اختصار خوراک(به انگلیسی: web feed) یک قالب داده است که به کاربران اجازه می‌دهد محتویات (وبسایتی) که مرتباً به‌روز می‌شوند را به‌راحتی پیگیری نمایند.

 به‌صورت معمولی چگونگی کاربرد یک خوراک بدین‌گونه‌است که تولیدکنندگان محتوا، یک پیوند به کاربر می‌دهند تا کاربر با معرفی پیوند به برنامه‌ٔ خوراک خوان خود٬ هنگام به‌روز شدن خوراک٬ درونمایه‌های تازه‌ای که به‌ خوراک افزوده شده‌است را دریافت کند.

هم‌اکنون بسیاری از وبلاگ‌ها و تارنماها٬ خوراک اختصاصی خود را پخش می‌کنند.

پیگیری محتوا بدست خوراک، نسبت به پیگیری به‌وسیلهٔ ایمیل فوایدی دارد که در زیر به بخشی از آن اشاره می‌کنیم.

نیازی نیست تا کاربر نشانی ایمیل خود را در اختیار فرد دیگری قرار دهد٬ از این رو می‌تواند از هرزنامه‌ها٬ ویروس‌ها و دیگر خطرات افشا شدن رایانامه در امان بماند.
اگر کاربر بخواهد از دریافت مطالب تازه خودداری کند نیازی نیست تقاضای «لغو عضویت» بفرستد٬ بلکه به سادگی می‌تواند خوراک مورد نظر را از خوراک‌خوان خود پاک کند.
نوشته‌های به‌روز شده‌ٔ خوراک‌ها در دسته‌بندی‌های جداگانه قرار می‌گیرند و هر خوراک دسته‌بندی ویژهٔ خود را داراست که از این دید نسبت به خبرنامه ها که نامه‌های رسیده بدون دسته‌بندی در یک فضای بزرگ صندوق‌های پستی وارده قرار می‌گیرند برتری محسوسی دارد.

معرفی چند خوراک خوان (Feed Reader):
از خوراک خوان‌های اینترنتی می‌توان به خوراک‌خوان گوگل و Bloglines اشاره کرد.
یکی از مشهورترین خوراک‌خوان‌های بر پایه‌ میزکار هم FeedDeamon است.
همچنین برخی مرورگرها مانند اپرا، فایرفاکس و اینترنت اکسپلورر ۷ سافاری به‌صورت توکار از این امکان بهره‌مند هستند.
منبع توضیحات: ویکی پدیا فارسی

برای نمونه آدرس خوراک (فید) نوین پرس:
http://www.novin-press.com/?feed=rss2
که می توانید با درج آن در خوراک خوان خود آخرین مطالب وبسایت را همه روزه دریافت نمایید.